( 3 ) اراكى : كسى كه زكات چند مال بر او واجب شده ، اگر مقدارى زكات بدهد و نيّت هيچ كدام آنها را نكند مانع ندارد و بعداً مىتواند ، هر كدام را كه بخواهد معين كند و اگر نيّت همهء آنها را نموده است . . ( 4 ) مكارم : بنا بر اين اگر مثلًا يك گوسفند از باب زكات بدهد زكات گوسفند حساب مىشود ، ولى اگر مقدارى پول نقره بدهد در حالى كه بدهكار زكات گوسفند و گاو است در ميان هر دو تقسيم مىگردد . [ قسمت داخل پرانتز در رساله آيت الله سيستانى نيست ] ( 5 ) سيستانى : ولى اگر مقدارى پول نقره يا اسكناس بدهد كه همجنس هيچ كدام آنها نيست ، بعضى گفته‌اند به همهء آنها قسمت مىشود ، ولى اين خالى از اشكال نيست و احتمال دارد كه از هيچ كدام حساب نشود و در ملك مالك باقى بماند . اراكى : مىتواند زكات گوسفند حساب كند و يا زكات طلا ، و اگر هر دو را نيّت كرده بر هر دو تقسيم مىشود . ( 6 ) خوئى ، تبريزى : اگر مقدارى پول نقره يا اسكناس بدهد . ( 7 ) فاضل : و همچنين است اگر گوسفند را به عنوان بدل يا قيمت بدهد ، باز تقسيم مىشود . زنجانى : مسأله كسى كه زكات چند مال بر او واجب شده ، اگر مقدارى زكات بدهد و نيّت هيچ كدام آنها را نكند ، چنانچه مالى را كه مىپردازد تنها زكات يكى از آنها مىتواند به حساب آيد ، زكات همان مال پرداخت شده است ، ولى اگر بتواند زكات دو يا چند مال محسوب گردد ، به آن دو يا چند مال قسمت مىشود ، بنا بر اين كسى كه زكات پنج شتر و زكات بيست دينار طلا بر او واجب است ، اگر يك گوسفند از بابت زكات بدهد ، زكات پنج شتر به حساب مىآيد ، ولى اگر مقدارى پول بدهد ، به زكاتى كه براى شتر و طلا بدهكار است ، تقسيم مىگردد . مسأله 1959 اگر كسى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد ( 1 ) چنانچه وكيل وقتى كه زكات را به فقير مىدهد ، از طرف مالك ، نيّت زكات كند كافى است ( 2 ) ) * ( 1 ) اراكى : وكيل بايد وقتى كه زكات را به فقير مىدهد ، از طرف مالك نيّت زكات كند و احتياط است كه مالك هم وقتى زكات را به وكيل مىدهد به نيّت زكات بدهد . خوئى : موقعى كه زكات را به آن وكيل مىدهد ، بايد نيّت كند كه آنچه را وكيل او بعداً به فقير مىدهد زكات باشد ، و أحوط اين است كه نيّت او تا زمان رسيدن زكات به فقير مستمر باشد . سيستانى : موقعى كه زكات را به آن وكيل مىدهد ، بايد نيّت كند و احتياط مستحبّ اين است كه نيّت او تا زمان رسيدن زكات به فقير مستمرّ باشد . تبريزى : موقعى كه زكات را به آن وكيل مىدهد نيّت كند كافى است و چنانچه وكيل كند كه زكات او را از مالش اخراج كند ، وكيل بايد نيّت زكات كند . مكارم : همين اندازه كه مالك نيّت داشته باشد كافى است ، خواه وكيل نيّت كند يا نه ولى اگر مالك نيّت زكات را نكرده بلكه وكالت در همه چيز به او داده بايد وكيل نيّت كند . ( 2 ) بهجت : بنا بر أظهر . گلپايگانى ، صافى : مسأله اگر كسى را در دادن زكات وكيل كند بايد وكيل قصد قربت كند و در وكيل كردن و همچنين وقتى كه زكات را به وكيل مىدهد قصد قربت لازم نيست و اگر كسى